Productie op laboratoriumschaal

Een bitumenemulsie bestaat uit zeer kleine bitumendruppels in water. Het voordeel van een emulsie is dat deze bij lage temperaturen vloeibaar is. Na verwerking verdwijnt het water en blijft er bitumen over. In het algemeen worden bitumenemulsies gebruikt voor kleeflagen, oppervlaktebehandelingen en slemlagen. Met de laboratoriumemulsiemenger kunnen (polymeer)gemodificeerde emulsies worden geproduceerd. Om te zien of een emulsie aan de gestelde eisen voldoet, kunnen er verschillende proeven worden uitgevoerd. Belangrijke proeven zijn het bitumengehalte, de pH, viscositeit en brekingsindex. De specificaties van deze proeven staan onder andere in NEN-EN 13074, 13075 en 12846 t/m 12850.

Wet Track Abrasion Test

De Wet Track Abrasion Test is ontwikkeld door de International Slurry Surfacing Association (ISSA) in de USA en wordt gebruikt om het gedrag van emulsieasfaltbeton en soortgelijke mengsels onder natte omstandigheden te beproeven. Bij dergelijke omstandigheden is de kans op rafeling (steenverlies) het grootst. Voor deze proef worden volgens een gekozen mengselsamenstelling proefstukken vervaardigd die na uitharden een bepaalde tijd onder water worden gezet. Vervolgens worden de proefstukken gedurende vijf  minuten belast met een roterend rubberprofiel. Door de rotatie van het rubberprofiel vindt er materiaalverlies plaats. Het materiaalverlies geeft een indruk van de weerstand tegen rafeling van het mengsel. Afhankelijk van het proefresultaat dient de mengselsamenstelling eventueel te worden aangepast. De specificaties van de proef staan onder andere in proefvoorschrift TB-100 van de ISSA.

Cohesieproef

De cohesieproef is ontwikkeld door de International Slurry Surfacing Association (ISSA) in de USA en wordt gebruikt om de cohesie (= samenhang) van emulsieasfaltbeton en soortgelijke mengsels te beproeven. Afhankelijk van het verloop van de cohesie gedurende de tijd, kan worden vastgesteld wanneer het emulsieasfaltbeton voldoende is uitgehard om onder verkeer gebracht te worden. Voor deze proef worden volgens een gekozen mengselsamenstelling proefstukken vervaardigd die na een bepaalde tijd uitharden worden belast met een stempel met een vastgestelde druk. Vervolgens wordt deze stempel geroteerd op het oppervlak en wordt de hiervoor benodigde kracht bepaald. Deze kracht is een maat voor de bereikte cohesie. Wordt nu de bereikte cohesie in een grafiek uitgezet tegen de tijd, dan wordt inzicht verkregen in de benodigde verhardingstijd van het gebruikte emulsieasfalt. De specificaties van de proef staan onder andere in proefvoorschrift TB-139 van de ISSA.

Wielspoortest

In het mengselontwerp voor slemlagen wordt de wielspoorproef gebruikt om het maximaal mogelijke bitumengehalte in de mix vast te stellen. Een te hoog bitumengehalte in de mix zal resulteren in spoorvorming en het aanhechten van vuil door uittreden van bitumen aan het oppervlak van de verharding. De specificaties van de proef staan onder andere in proefvoorschrift TB-147 van de ISSA.